Wraak uit nijd is mijn eerste boek voor volwassenen. Deze is in het najaar 2009 uitgekomen. Wederom geef ik het boek in eigen beheer uit. Het is een spannend boek van 245 pagina's dik en zit vol humor.

Hier een stukje uit het boek:

Eindelijk was hij aan de beurt. De patser wenkte naar de kleerkasten, dat hij klaar was en weg wilde gaan. Net op dat moment stierde Karel de bank in. "Allemaal liggen, dit is een overval", schreeuwde hij heel hard. Daarbij zwaaide hij met zijn pistool in het rond. Er heerste paniek. De twee oude vrouwtjes begonnen te gillen. Omdat niet iedereen meteen deed wat Karel hun had opgedragen, schoot hij eenmaal in de lucht. "Liggen, allemaal liggen", schreeuwde hij nogmaals. Ditmaal deed iedereen wat de jongen vroeg. De aanwezigen lagen op hun buik en keken Karel bang aan. De werkeloze knaap keek eens rond, om te kijken wie er in de bank waren. Zijn oog viel op een paar mensen.

"Kijk eens aan, wie hebben we daar?", vroeg hij lachend. "Rechercheur Roden, welkom bij deze voorstelling. Ik hoop dat u een eerste rang kaartje heeft gekocht". Karel keek nog eens verder en zag toen Kleemans en zijn bodyguards. "Kijk eens aan, mijn dag kan niet meer stuk", riep hij opgewonden. Hij liep op de gorilla's af en gaf deze een harde trap tegen hun hoofden. "Zo, die hadden jullie nog te goed van de laatste keer", zei hij. "Nu hebben jullie niet zo'n grote bek, beste vrienden". Karel pakte zijn tas en haalde er een pakje tie-ribs uit. Hij bond de handen van de aanwezigen op de rug. Onderwijl dat hij daar mee bezig was, kwam er een bekende penetrante geur zijn neus in.

Hij keek de bank eens rond en zag achter een grote pot met een plant erin, een paar benen uitsteken.

Karel liep erop af en tot zijn grote verbazing zag hij de schele junk zitten.

“Godver der godver, wat doe jij hier nu nou?”, vroeg hij boos en verbaasd.

“Rrrustig maar, ik wwwilde er zeker vvvan zijn dat ik mmmijn geld zou kkkrijgen”, stotterde de schele junk nog erger dan normaal.

Karel liep donkerrood aan en zijn bloeddruk had alle waarden van de laatste tijd overtroffen.

“Je zou alleen voor de motor zorgen, eikel”, schreeuwde hij overspannen. “Trouwens, waar is dat snelle scheurijzer?

“Ik hhheb de motor even in ddde parkeergarage La Vie gggestald”, antwoordde de junk. “Hhhier heb jjje het bonnetje”.

Karel flipte in zijn geheel. Hij richtte zijn pistool op de schele junk, maar bedacht zich.

Hij zou de junk nog wel kunnen gebruiken.

“Sta op, en doe ducktape over de monden van de gijzelaars”, gaf Karel het bevel.

“Jongen, doe nu verstandig en laat ons gaan”, zei Roden op een indringende toon.

“Smoel houden, ik heb je helemaal geen toestemming gegeven om te praten”, antwoordde Karel.

“Nee sssmoel houden, aaanders eindig jjje net zo als zzzijn hospita”, riep de schele junk.